Een muur die koud aanvoelt is niet altijd een vochtige muur. Maar wanneer koude muren gepaard gaan met losliggende verf, een muffe geur, schimmel, scheurbare pleister of een witte zoute aanslag bij de vloer, heeft het aandacht nodig. Als ze onbehandeld blijven, kan vochtsschade zich door de afwerking verspreiden, een kamer beschadigen en het moeilijk maken om een woning te verwarmen.<\/p>\n
Het belangrijkste is om te bepalen waar de vochtbron vandaan komt. Een draagbare luchtontvochtiger kan een ruimte een tijdje droger maken, maar het kan niet voorkomen dat water door de muren naar binnen komt. Het kan ook geen gebrekkige isolatie, lekke dakgoten of slechte ventilatie herstellen. De juiste oplossing hangt af van de oorzaak.<\/p>\n
Muurwerk voelt van nature koeler dan de lucht in een verwarmde ruimte, vooral aan de buitenmuren en in ruimtes op de begane grond. Wanneer de muur droog is, kan dit eenvoudigweg een probleem met de isolatie zijn. Wanneer de muur vochtig is, wordt het probleem merkbaarder omdat vocht veel gemakkelijker warmte vasthoudt en overdraagt dan droog materiaal.<\/p>\n
Daarom kan een vochtige muur zelfs als de verwarming aanstaat nog vochtig aanvoelen. Het kan ook condensatie bevorderen. Warm binnenlucht komt in contact met het koudere oppervlak, waterdamp verandert in druppels en schimmel vindt de voorwaarden die ze nodig heeft. De schimmel kan het zichtbare probleem zijn, maar de koude, door vocht aangetaste muur is vaak de reden waarom het steeds terugkeert.<\/p>\n
Neem niet aan dat elke plek met schimmel een te hoog vochtigheidsniveau betekent. Condens treedt vaak op in hoeken, achter meubels, rond ramen en in badkamers of slaapkamers. Te hoog vochtigheidsniveau begint meestal aan de basis van een muur op de begane grond en kan naar boven bewegen, vaak tot ongeveer 1,5 meter. Het kan de verf, de plinten en de behangplaten in een duidelijke band aantasten.<\/p>\n
Stijgende vochtbelasting treedt op wanneer vocht uit de grond door porige bakstenen, steen of mortel stijgt. Deze verschilt vaak van de algemene luchtvochtigheid, waardoor mensen geld verspillen door de lucht steeds opnieuw te drogen terwijl de muur vocht blijft aantrekken.<\/p>\n
Kijk goed naar het patroon, niet alleen naar de kamertemperatuur. Symptomen die wijzen op vochtproblemen zijn verkleuringen of verkleuringen die beginnen bij de onderkant van de muur, blaarvorming van de verf, losraken van het behang, zacht of stukgelopen pleisterwerk, bedorven plinten en een aanhoudend aards of schimmelachtige geur. Witte, poederachtige zouten op baksteen of pleister zijn een ander handig teken. Deze zouten worden meegevoerd vanuit de grond wanneer vocht door de muur beweegt en blijven bestaan wanneer het oppervlak droogt.<\/p>\n
Externe gegevens zijn ook belangrijk. Controleer of het buitenoppervlak boven het binnenoppervlak staat of of er een overspanning is van het vochtwerende laagje. Kijk naar geblokkeerde luchtpijpen, beschadigde regenwaterafvoeren, lekke leidingen en scheuren die water naar het bouwwerk kunnen toelaten. Een lokale vochtplek onder een lekke gootsteen is meestal geen stijgende vochtplek. Een wijdverbreid probleem op laag niveau in de binnen- en buitengevels kan wel het geval zijn.<\/p>\n
Als een muur alleen in \u00e9\u00e9n ge\u00efsoleerd gebied koud is, moet u eerst die plek onderzoeken. Het kan gaan om een leidingstekort, een solide muur zonder isolatie, een thermische brug rond een betonnen kozijn of regenval die door beschadigde voegen doordringt. Een goede diagnose voorkomt onnodige behandeling.<\/p>\n
Een luchtdroger verwijdert vocht uit de lucht. Dit kan nuttig zijn na het decoreren, het drogen van wasgoed binnen of bij het beheersen van kortdurende condensatie. Het voorkomt niet dat vocht in een muur terechtkomt via de grond onder een gebouw.<\/p>\n
Deze onderscheiding is belangrijk. Als een muur nog steeds wordt bevochtigd door stijgende vochtigheid, moet de luchtontvochtiger voortdurend omgaan met het gevolg in plaats van de oorzaak. Dit kan leiden tot een hoger elektriciteitsverbruik, regelmatige ontlading en een kamer die tijdelijk beter aanvoelt terwijl het gips en de afwerking nog steeds in gevaar zijn.<\/p>\n
Ventilatie kent vergelijkbare beperkingen. Het openen van ramen kan de luchtvochtigheid verminderen, maar het kan een vochtroute in de baksteen niet omkeren. Isolatie kan een koud oppervlak warmer maken, maar deze moet niet worden aangebracht op een probleem met vocht dat actief aanwezig is zonder eerst de oorzaak te identificeren en deze onder controle te krijgen. Het bedekken van nat baksteen kan schade verborgen houden.<\/p>\n
Bij vermoedelijke stijgende vochtgevoeligheid is het doel om de elektrische potentiaalverschil te voorkomen die vocht naar boven door de muren kan laten stromen. Vervolgens moet de muur op natuurlijke wijze kunnen drogen. Dit is het principe achter elektronische sturing van stijgende vochtgevoeligheid.<\/p>\n
Begin met de eenvoudige controles. Reparer lekke dakgoten, afvoeren en leidingen. Houd de ondergrond buiten de vochtwerende laag zo laag mogelijk, en verwijder luchtblokken zodat de ventilatie onder de vloer niet wordt belemmerd. Deze maatregelen zijn essentieel, of het nu gaat om een Victoriaanse stadswoning, een modern huis, een winkel of een verbouwde benedenwoning.<\/p>\n
Verder moet rekening worden gehouden met de hoogte en verspreiding van de schade. Opkomende vocht zorgt doorgaans niet voor een natte plek vlak bij het plafond. Als de schade zich op laag niveau concentreert en zich over meerdere muren verspreidt, verdient het een oplossing tegen opkomend vocht in plaats van een nieuwe ronde grondig schoonmaken van het oppervlak.<\/p>\n
Vermijd het onmiddellijk opnieuw aanbrengen van verf. Vers geverfde verf op een actief vochtige muur zal waarschijnlijk opnieuw mislukken. De vochtbron moet eerst worden aangepakt. Zodra de muur begint te drogen, moeten zouten en beschadigde afwerkingen mogelijk nog worden verwijderd of vernieuwd, afhankelijk van hun staat. De droging verloopt geleidelijk, vooral bij dikke muren, en de resultaten worden niet binnen enkele dagen gemeten.<\/p>\n